Ik zweet de hut uit

Deze morgen maken we als groep voor het eerst kennis met Lance, een innemend en mooi persoon die onze zweethut ceremonie zal begeleiden… Met een typisch maar vooral mooi Engels-Zuid-Afrikaans accent praat hij ons in de Lavvu bij over de ceremonie die vandaag aanstaande is. Voor de meeste (inclusief mijzelf) is het de eerste keer dat ze aan een ceremonie als deze deelnemen.. Lance is al enkele decennia in de leer bij Native Americans voor het leiden en begeleiden van traditionele zweethut ceremonies, onder meer bij de Lakota Indianen.

We zullen als groep het brandhout voor de Sweat Lodge verzamelen, en daarnaast ook de stenen die als “grandfathers” dienen. Deze zullen in het vuur vanavond worden verhit om roodgloeiend de lodge in te worden gebracht.

Voordat we daarmee starten, zetten we nog een visnet over de rivier uit. Lance heeft deze meegebracht. Gezien de eerdere magere vangsten is iedereen blij met deze extra kans op “vangst”. Torjus springt behendig over de losse stenen om aan de overkant van de rivier te komen, het is duidelijk dat hij hier vaker komt. Samen met Lance maak ik aan de walkant het net vast.. Lance legt mij vriendelijk een lus knoop uit, dit om het net goed te zekeren.. Hoewel ik zijn uitleg niet kan bijhouden, blijft ik vol toewijding kijken. Gewoon omdat hij het op een zo mooie en innemende manier met mij deelt… Ik denk in mijzelf;  “jij bent een bijzondere kerel Lance” en ja hier in de natuur is alles puurder!

De hele dag staat in het teken van de “Lodge”, het zoeken van hout en stenen is daarmee al een ritueel op zich.. Vooral het zoeken van grandfathers is bijzonder omdat we dit in totale stilte doen.. We praten een aantal uren niet, en komen allemaal in een oase van pure stilte terecht. De stenen hebben voor ieder een andere betekenis… Ik breng mijn gezin, gezondheid en business mee in de lodge via deze grandfathers.

Wanneer het einde van de dag begint te schemeren, start nu echt de ceremonie.. Iets wat ik niet snel meer zal vergeten.. Een primitieve sauna met kerels die wordt opgestookt tot de max! Torjus assisteert Lance, en brengt om de zoveel tijd een roodgloeiende grandfather in de pik donkere lodge.. Het is iets wat je moet ervaren… Het is heet, gezellig, te heet, luidruchtig, zweterig, emotioneel, oncomfortabel, misselijkmakend, adembenemend en af en toe even koel, als Lance water over de grandfathers en ons gooit…. Toegeven of overgeven is de sleutel merk ik vrij snel… laat ik daar nu net moeite mee hebben om de controle uit handen te geven..

Los van dit is het samen uitzitten van het ritueel een groeps-challenge… we doen het samen! Samen met een groep mannen die ik tot voor kort op straat zo voorbij zou lopen…Langzaam komen we tot de max van hitte in de lodge, ik lig met mijn gezicht in het gras gedrukt om nog een beetje frisse lucht uit het gras te snuiven.. het mag nu wel stoppen denk ik… Lance opent eindelijk de lodge en we gaan een voor een naar buiten…. Ik kies in de volledige duisternis koers naar het meer… waar ik in plons en de verkoeling vindt die ik al een tijdje zocht.. Met recht zweet ik de hut uit!

Achter het net vissen

Goed gereedschap is het halve werk.. dat blijkt wel als ik met mijn vishengel aan de slag ga in de meren rond ons basis kamp.. Ik ben in een hoop dingen handig, vooral snel handelen en schakelen zonder al teveel gedoe (en vooral op MIJN manier)… Dat is bij vissen toch andere koek, daar heb je iets van rust voor nodig merk ik… Door mijn ongeduld moet ik meerdere malen mijn lijn doorknippen, omdat ik zelf in de lijn verstrengeld zit in plaats van een vis.. Gelukkig zijn de ervaren vissers zo vriendelijk om mij op weg te helpen met het vissen…

Voorafgaand aan de expeditie heb ik veel gelezen over het vissen met “blinkers” in Noorwegen.. Ondanks mijn grondige (perfectionistische) voorbereiding is het niet erg makkelijk forellen vangen.. Hoewel ik steeds meer progressie maakt met het uitwerpen van de hengel, lukt het mij niet een vis te vangen.. Regelmatig kom ik ook vast te zitten met mijn blinker, achter rotsen en stenen in het meer…  Ik leer wel veel van de anderen; hoe je bijvoorbeeld een lijn kunt sparen en hem zonder te knippen los kunt krijgen… voor iemand met weinig geduld is dat al een uitdaging en leermomentje op zich…

Een schrale troost is dat het niet aan mij ligt, en dat ook de ervaren vissers moeite hebben om iets te vangen.. De eindscore voor het menu van vanavond is dan ook 3 middelgrote vissen voor 11 hongerige kerels.. Normaal zou ik dan nu naar een supermarkt rijden voor wat aanvullingen, maar dat gaat nu even niet..

Het is mooi te ervaren hoe drie vissen ineens zo’n grote rol en aantrekkingskracht hebben op 11 hongerige mannen. Er gaat dan ook niets verloren van de vangst, nog voorzien van kop en huid bereiden we ze boven ons kampvuur in de Lavo.. Torjus helpt ons met het bereiden van de vissen.. Aangevuld met een beetje koeskoes en vers geplukte cantharellen uit het bos, genieten we van een kleine maar heerlijke maaltijd.

intothewild008

De volgende morgen hangt er een dichte mist spokend boven de rivier.. Een prachtig gezicht.. Het lijkt wel een filmset.. Zeker als na verloop van tijd de zon achter de rotsen vandaan komt.. Ik ben wel eens in een mindere omgeving wakker geworden. Volgens mij is het nu maandag, toch? Wat maakt het uit! Het benul van tijd is nu echt weg. Ik wandel naar de rivier waar ik mij onderdompel in het ijzig koude water. Als een oermens kom ik weer boven…. pluk de dag, ik ben er klaar voor!

Pictures by Dim Balsem

Ik ga het bos in!

Nadat we zijn aangekomen op de luchthaven van Oslo, reizen we verder in 2 huurauto’s.We hebben nog een autorit van 4/5 uur voor de boeg om in het Fyresdal te komen. We duwen de backpacks en laarzen in de achterklep van de autos.. en vervolgen de reis op het nu nog luxe “on board” navigatiesysteem…

Direct vanaf Schiphol is het al heel bijzonder om van deze groep deel uit te maken… we kennen elkaar niet, en zijn eigenlijk enkel verbonden door het gezamenlijke doel de “Expeditie” De gesprekken die op een natuurlijke ongedwongen wijze ontstaan zijn totaal niet ongemakkelijk of moeizaam, het is allemaal PUUR… ik heb hier met “authentieke mensen” te maken heel bijzonder..

Na toch best een lange autorit maken we kennis met onze lokale gids Torjus. Een man van weinig woorden (zo lijkt het) die het gebied op zijn duimpje kent.. Zelf leefde hij 3 jaar lang in de bossen van het Fyresdal.. en dan ook volledig zelfvoorzienend… Tegen alle verwachtingen in is het prachtig zonnig weer… en ook voor de rest van de week zijn de voorspellingen goed.

Tijdens de eerste sharing in de centrale Lavo tent leren we elkaar weer iets beter kennen. Het is mooi om ieder zijn persoonlijke beweegredenen te horen, en de openheid die er vanaf het eerste moment aanwezig is. Aan het einde van de sharing leveren we allemaal onze mobiele telefoon in… stuk voor stuk, een stapel van iPhones verdwijnt in een plastic tas in ruil voor een zakmes… daar hebben we nu meer aan.. Telefoon UIT, Expeditie AAN..

Geen telefoon? huh dat is echt wel even wennen… Regelmatig ben ik de eerste dag zoekende naar mijn telefoon.. een soort van gewenning.. even mijn telefoon checken, selfie maken, mailtjes lezen… Het is echt apart hoe je daar de eerste 24uur nog mee bezig kan zijn.. Het heeft tijd nodig, maar na ruim 24 uur maakt het plaats voor een bevrijding… het is goed toeven zonder telefoon.. “de wereld zoekt het maar even uit, ik zit in het bos”

We slapen in de buitenlucht, onder enkel een dekzeil dat we hebben gespannen tegen de eventuele regen. De rivier die constant stroomt heeft wel iets weg van het geluid van een constante autosnelweg .. Maar dit geluid is lang niet zo storend.. maar meer continue rustgevend. Ik heb mijn slaapplaats pal naast de rivier gemaakt.. s’morgens zit ik steevast even alleen aan het water…. kijken hoe het stroomt niets meer of minder…

S’nachts is het behoorlijk koud, het vriest een paar graden.. Gelukkig gaat mijn nieuwe M90 slaapzak tot -30 en hoef ik mij geen zorgen te maken.. Anderen hebben het zwaarder die nacht.. een perfectionist zijn, heeft ook zo zijn voordelen…

De volgende dag ga ik mee op jacht… Torjus neemt ons voor het eerst mee in de ruwe natuur… Al snel merk ik dat mijn waterdichte jachtlaarzen geen overbodige luxe zijn… Het is overal erg drassig… We klimmen naar een behoorlijk hoogte de bergen in.. Hoewel ik best een aardige conditie heb, gutst al snel het zweet met bakken van mijn voorhoofd.. Dit is wel een echte wandeling… pfff. Opgeven is natuurlijk geen optie tussen al deze kerels..

Het zit ons niet erg mee om een rendier te vinden.. We bezoeken meerdere valleien, die stuk voor stuk een adembenemend uitzicht hebben.. Op de top van een van de hoogste bergen nemen we een langere break… Iedereen ligt languit boven op de berg in een brandend zonnetje uit te rusten van de hike.. Nagenoeg iedereen dommelt weg (behalve Torjus).. heerlijk in het zonnetje.. Dan maar dromen over rendieren!

Pictures by Dim Balsem

Op Expeditie

In September verruilde ik mijn comfortabele leventje voor een weekje in de bossen van Noorwegen.. Opzoek naar de elementen van het leven, oftewel een elements-expedition. In een serie van korte blogs deel ik deze prachtige levenservaring..

“Ready to unplug” Samen met nog 11 andere mannen die een week hun telefoon uitzetten, geen email lezen,bedrijf op pauze zetten en ook nog vrouw en kinderen achterlaten voor de pure natuur, rust en mannendingen..

Mijn expeditie begint een nachtje eerder (uiteraard hectisch), ik slaap de nacht voor vertrek in mijn geïmproviseerde Jeep Camper op P3 van Schiphol.. Als je toch een week in het bos gaat zitten, ga je nu ook niet meer in een hotel liggen.. voor een paar uurtjes.. Echt slapen kun je het niet noemen… Continue hoor ik mensen die zojuist geland zijn naar hun auto’s zoeken… De laatste keer dat ik in een auto sliep was na een avondje doorzakken, nuchter is toch heel anders merkte ik… Rond de klok van 5:00 vertrek ik met de bus naar de vertrekhallen… Als een militair die gaat overleven voorzien van plunjebaal en al stap ik in de bus… Naast mij in de bomvolle bus staat een oudere (bejaarde) man, ik raak met hem aan de praat… hij is behoorlijk onder de indruk van luchthaven en de infrastructuur eromheen.. Maar vooral de SERVIES.. (hij bedoelde service denk ik)..van het busvervoer naar de vertrekhal maakte deze oude baas bijzonder goed gemutst.

We hebben wat lol samen, en grollen als 2 kleine kinderen die met het vliegtuig gaan… Deze ontmoeting was voor mij duidelijk al onderdeel van de ervaring die mij stond te wachten… Andere, nieuwe mensen ontmoeten, en volledig zonder bevooroordeeld te zijn het avontuur aangaan…

Wanneer ik aankom in de vertrekhal, signaleer ik een aantal soortgelijke types met backpacks bij de KLM bagage drop off voor de vlucht naar Oslo. Vrij snel staat er iemand voor mij, en vraagt “ga jij ook naar Noorwegen” uhhh Ja antwoord ik 🙂 Hij stelt zich voor, “ik ben Bart” Gelukkig, ik ben niet meer alleen in het avontuur.. Vervolgens duikt de een na de ander op, allemaal herkenbaar aan de grote bepakking, vishengels en een avontuurlijke mannen blik…img_4975

Wanneer de ruimbagage inclusief hengels is gedropt vertrekken we als groep naar de gate.. Om 7:00 stijgen we op in een met opvallend veel Duitsers volgepropt toestel.. We zetten koers naar Oslo.. Om exact 07:15 vliegen we bij een zeer heldere lucht langs Texel, ik zwaai nog even naar vrouw en kinderen… tot volgende week! Ik ga het bos in…!!

Pictures by Dim Balsem

Dag 5 “Rust & Herstel”

Vandaag voelt zwaar, het nachtbraken heeft er duidelijk ingehakt. Ik begin de dag met dichtvallende oogluiken en probeer al knikkebollend toch de dag op te starten.

Er staat gelukkig niet veel op het programma, enkel rusten en herstellen. Doel is wel om zo efficiënt mogelijk  te rusten vandaag. Dit rusten moet tussen de bedrijven door. Het sporten is vroeg in de morgen iets te veel gevraagd, de kans is realistisch aanwezig dat ik vandaag in slaap van onder het hardlopen. Ik besluit dan ook om dit later op de dag te doen.

Mijn concentratie is nagenoeg nul, ik moet er echt mijn kop bij houden en knokken tegen de vermoeidheid. Dan toch maar eens serieus “powernappen” ik zal toch ergens rust en herstel vandaan moeten halen vandaag. Het lukt mij uiteindelijk om 20 minuten achtereenvolgend mijn ogen te sluiten. Slapen kun je het niet noemen, het is meer of je even aan de snel lader hangt. Na de powernap ben ik weer een stuk helderder, en pak  wat kleine werkzaamheden op.

tumblr_inline_mvjl86fGbF1r8jh35Na de middag ga ik naar het bos om mijn uurtje sport te pakken. Hoewel mijn lichaam doodmoe is, krijg ik wel een hoop energie terug van het sporten.

Thuis neem ik een douche die ik afsluit met een halve minuut enkel koud water. Het geeft opnieuw een extra boost in combinatie met het sporten.

In de middag werk ik nog redelijk productief aan verschillende zaken. Het telefoonverkeer ontloop ik vandaag, omdat ik het simpelweg niet kan bijhouden.

In de avond kan ik eigenlijk alleen nog maar aan een ding denken, en dat is mijn bed. Wanneer eindelijk het moment daar is val ik als een stuk beton in het matras en ben binnen enkele seconden volledig vertrokken..

Veel zwaarder zal het niet meer worden…..hoop ik..

 

 

 

Dag 4 “Buiten mijn comfort zone”

Vandaag wordt een bijzonder dag, of liever gezegd een bijzondere 36 uur. Want van slapen zal er niet veel komen vandaag. Om 5:00 stap ik weer vol goede moet uit bed, maar ik merk ook vandaag weer dat het mij moeite kost om het warme nest te verlaten.

comfort_zone

Vandaag kies ik er wederom voor om direct te gaan sporten om 5:10, dit is mij toch de afgelopen dagen het beste bevallen. Het is helder buiten en kan duidelijk van de sterrenhemel en maneschijn genieten tijdens mijn ochtend run. Ik kies voor een nieuwe route om ook de afwisseling er in te houden. Rond 5:50 ben ik weer thuis en pak voldaan een lekkere douche. Waarna ik snel door naar beneden moet,  omdat  iedereen weer naar een heerlijk ontbijtje uitziet, dat schijnt snel te wennen namelijk.

s’morgens komen opa & oma op de jongste passen. Samen drink ik twee koppen koffie met ze, wat ook mijn tax is voor de ochtend. Normaliter drink ik koffie aan de lopende band, maar deze week kies ik er bewust voor om op deze gewoonte te letten.

Rond 9:30 stap ik in de auto om naar mijn magazijn te rijden, zodat ik in alle rust geconcentreerd aan verschillende projecten kan werken.

Vandaag wordt er dus niet geslapen (en dat heb ik geweten) met als doel om alle achterstallige uitstel klusjes te klaren. Nu heb ik er nog wel een paar, en die kan ik niet allemaal vannacht afronden. Maar de meest urgente, prijzen voor de webshop maken pak ik vannacht aan.

Ook moet er vandaag een lastig telefoontje gepleegd worden, eentje waarvan je pijn in je buik krijgt als de kiestoon begint over te gaan. Met enige zenuwen en buikkrampen bel ik een oude zakenrelatie op, waarmee het laatste contact niet al te vlekkeloos was verlopen. Hierna was de business ook gestagneerd, en hebben daarna geen contact meer gehad. zonde

Nu even lekker door het “stof” om vanuit daar weer aan een gezonde verstandsverhouding te werken. Weer een zorg minder.

Het werken in de avond is voor mij niets nieuws, dat is eigenlijk de standaard. Ik merk wel dat mijn concentratie en productiviteit na 2:00 terug loopt. Maar dit zijn juist de momenten waarop je je moet herpakken en het gas nog even dieper moet intrappen, niet zeuren even doorgaan nu!

Om half vier begin ik het echt wat moeilijker te krijgen en besluit even de excel sheet te laten voor wat het is. Even iets actiefs doen anders van ik straks val ik nog van mijn stoel op de betonnen vloer. Ik besluit een zending te gaan inpakken en voorbereiden voor de vrijdagochtend. Hele aparte ervaring om zoiets in het holst van de nacht te gaan doen. Maar goed wat vandaag gedaan wordt hoeft morgen niet meer….

Om 5:00 doe ik het licht uit en stap weer in de auto terug naar huis. Iedereen ligt nog in volledige slaaptoestand als ik thuiskom, heel apart. Maar het duurt niet lang voordat ik toch opgemerkt wordt. Ik drink even een kop thee, en begin nu toch wel te merken dat ik wat uurtjes slaap heb overgeslagen. Alsof je een nacht hebt doorgehaald maar niet hebt gedronken, ook een heel aparte ervaring.

Wanneer de kinderen naar beneden stormen weet ik genoeg, dit gaat een “HELE” zware en lange dag worden……

 

 

Dag 3 “Time Management”

Vandaag verloopt de opstart wat minder gemakkelijk. Wanneer mijn telefoon begint te rinkelen om 5:00 doemt toch het bekende stemmetje op. Als vanouds vertelt de stem mij dat het ook heel erg lekker is om mij nog even om te draaien, en dat ik nog lekker een paar uurtjes kan blijven liggen. Mijn duim nijgt even naar de “snooze” knop, maar gelukkig weet ik mij snel te herpakken en stap toch mijn bed uit om 5:03.

Ik had dinsdagavond al besloten om het sporten op de woensdag later te doen. Omdat de woensdag in het teken staat van timemanagement zou dit geen probleem moeten zijn. Die sportsessie pas ik wel even ergens in mijn strakke schema vandaag. Ik trap de dag af met een warme douche en trek mijn beste kloffie aan, om de dag toch met een goed gevoel te starten.

Eenmaal beneden start ik de dag met het maken van een zorgvuldige planning. En dan niet enkel de planning voor vandaag maar ook voor de komende maanden. Zelfs een aantal taken voor het komende jaar zet ik op deze ochtend verankerd in mijn agenda. Werkelijk alles wat op dit moment in mijn hoofd zit, schrijf ik op en trechter ik op basis van urgentie in mijn to do list binnen mijn agenda. Alleen al deze actie geeft een gevoel van rust en controle. Het is weg uit mijn hoofd en staat nu zwart op wit in de planning. Nu is het enkel een kwestie van “niet uitstellen”

time-management-bannerIk merk op dat ik heel helder ben in de vroege ochtend, en dat het een goed moment is om een taak als deze uit te voeren. De bekende stoorzenders gaan ook vandaag weer uit zodat ik mijn focus op mijn eigen agenda kan houden, en niet continue gegijzeld wordt in de planning van anderen.

Wanneer de planning staat ontwaakt de rest van het huis en ik pas daarop mijn modus en focus aan. Een bliksemstart voor iedereen is het gevolg, we houden tijd over na het ontbijt vandaag.

De ochtend werk ik vanuit mijn magazijn, waar ik in alle rust kan werken zonder continue gestoord te worden. Hier zet ik de radio aan, iets wat ik 2 dagen niet gedaan heb, hier was ik vrij snel mee klaar. Het lijkt wel of er enkel negatieve berichten uit dat ding komen. Hoewel ik normaal gesproken graag mag luisteren en ook de actualiteiten volg, besluit ik vrij snel een relaxte playlist op te zetten zodat ik mij kan focussen op de positieve voortgang die ik vandaag wil realiseren.

Het afwerken van de gestelde doelen/taken verloopt voorspoedig. Vooral het niet lezen van email tussendoor draagt hier positief aan bij. Vaak bij het tussentijds lezen van email, ben ik snel afgeleid en soms zelfs vergeten wat ik voor het openen van de e-mail eigenlijk aan het doen was. Vanuit timemanagement oogpunt gezien dus geen heel efficiënte werkmethode.

Na de middag pak ik mijn uurtje sport, heerlijk midden op de dag wanneer de zon schijnt.Vandaag haal ik mijn mountainbike onder het stof vandaan welke zeker een jaar niet van zijn plaats is af geweest. Dit blijkt wel uit het feit dat beide banden plat waren en hoog nodig wat lucht konden gebruiken. Vervolgens fiets ik 17km volle bak inclusief het MTB parcours in het bos.

Na een goed uur kom ik moe maar voldaan weer thuis aan. Na het douchen nog snel de laatste taken afgerond, zodat ik daarna moe en voldaan kan genieten van een uiterst productieve dag.

In de avond werk ik nog even aan mijn blog, en besluit om vooral tijdig mijn bedje op te zoeken. Morgen gaan we de klok zonder te slapen rond werken, dus bijtanken kan even geen kwaad…..

 

 

 

 

 

Dag 2 “Modus & Focus”

Vandaag ga ik met mijn modus en focus aan de slag. Ik start ook vandaag weer in de sportmodus en knal om 5:05 op mijn hardloopschoenen weer de deur uit. Toch wel een aparte modus, helemaal alleen pikdonker door de natuur, enkel met een vaag zaklampje van mijn iPhone. Wel krijg ik van deze modus direct weer een adrenaline shot, het geeft mij een kick om op dit tijdstip in actie te komen.

Minimaal 2x moet de trainingssessie zwaarder zijn, dus vandaag schroef ik mijn loop tempo op en maak mijn ronde groter. Na driekwart van mijn training begin ik te voelen dat ik meer van mijn lichaam vraag dan normaal. Het laatste stuk moet ik mij echt mentaal focussen op mijn doel, het halen van de eindstreep. Die eindstreep probeer ik telkens voor ogen te houden, door deze focus scherp te houden loop ik de training succesvol uit. Met net zoals na elke andere training het heerlijke voldane gevoel als beloning.

Ook in mijn werkzaamheden pas ik modus en focus vandaag toe. Alle stoorzenders gaan uit. Vandaag werk ik mijn persoonlijke agenda af, en niet die van iemand anders. In mijn reguliere werk wordt ik constant tijdens mijn werkzaamheden gestoord door inkomende; telefoon, skype chats, email… etc. Vandaag reageer ik voor de verandering niet ad hoc, en gaat iedereen even in de wacht zodat ik in een productieve modus kan komen en de juiste focus en prioriteit aan de juiste zaken geef.

manifesto-focusVooral het uitschakelen van Skype bevalt direct erg goed. Even geen Aziatische vrienden die van alles willen verkopen. Dit is een blijvertje, Skype gaat alleen nog actief wanneer ik er zelf bij gebaat ben.

Echter het probleem verplaatst zich dan wel. Ze gaan bellen als ik niet online ben op Skype, en dat is taaltechnisch helemaal een drama. Later op een secuur gekozen moment lees ik mijn email uit en krijg vanuit mijn telefoniste meldingen dat er telefoontjes uit China komen. En nu wel met dat verschil dat ik mijn modus en focus de gehele dag heb kunnen inzetten voor belangrijke zaken.

Het is echt verrassend hoeveel werk je kunt verzetten wanneer je geheel niet gestoord wordt in je werkzaamheden. Ook vandaag heb ik weer heel veel efficiënte meters gemaakt, en dit eigenlijk simpelweg door stoorzenders te elimineren.

Zo simpel kan het zijn……

 

 

Dag 1 “Vaste gewoontes”

Daar gaan we dan, eerst even een klein uurtje hardlopen op de vroege morgen. De wekker ging weer ouderwets vroeg om 5.00. Het viel mij eigenlijk alles mee hoe gemakkelijk ik eruit sprong. Het voelde in ieder geval erg goed om vroeg op te staan. Het gaf mij het idee dat ik vandaag wat extra ruimte had om mee te spelen. Ruimte die ik goed kan gebruiken om thuis een bliksemstart te maken, want ik ben niet alleen op de wereld.

Vandaag draait eigenlijk alles om “vaste gewoontes” zowel positief als negatief. Mijn doel is om vandaag net even een stapje extra te doen op elk niveau. Kritisch de kleine gewoontes onder de loep nemen, en deze in positieve zin verbeteren.

Wanneer ik thuiskom is het nog muisstil in huis. Vrouw en kinderen liggen nog heerlijk in dromenland, dit terwijl de adrenaline van het hardlopen nog door mijn lichaam giert, heerlijk die energie! Omdat ik toch iets met die energie moet begin ik maar als een malle de vaatwasser uit te ruimen.

Daarna begin ik om 6:15 als de brandweer een heerlijk vers ontbijt voor iedereen klaar te maken. Normaal rol ik net altijd iets te laat uit bed, waarna we allemaal  moeten racen om op tijd ergens aan te komen. Een slechte gewoonte die hierbij aangepakt gaat worden. Vandaag een heerlijk relaxed ontbijt op de maandag zonder stress.

Nadat ik mijn twee jongste in de kleding heb gehesen en alle tassen zijn ingepakt, snellen we naar de kinderopvang. Normaal gesproken ga ik daarna direct door naar het bos om te lopen, maar dat had ik vanmorgen om 5:00 al gedaan 🙂

Depositphotos_6254666_m-1500x1004

Niet vooruit schuiven en hou je vast aan je plan “Eat that Frog”. Al enige tijd werk ik met een To Do list. Voor iedere dag maak ik een planning, op basis van prioriteit streep ik de taken af. Maar ik ben ook een kei in mijzelf structureel voor de gek te houden. Taken waar ik geen zin in heb, schuif ik rustig weken voor mij uit, net zolang dat ik er hoofdpijn van begin te krijgen.

Vandaag hou ik mijzelf niet voor de gek, en zet mijn eerste stappen en ben begonnen met puinruimen.

  • eindelijk maatwerkverpakkingen besteld
  • eindelijk die ene klant gebeld
  • eindelijk die defecte telefoon voor reparatie ingestuurd.
  • eindelijk afspraak gemaakt met ERP consultant
  • eindelijk die kabeltjes besteld
  • enz
  • enz enz

Hoewel ik een groot deel van de dag Frogs heb gegeten, viel er wel een hoop ballast van mijn schouders. Het is zoveel relaxter als je zaken direct afkaart, maar de “gewoonte” om telkens weer te schuiven is er altijd.

En nu volhouden….

In de avond begin ik wel wat moe te worden, normaal gesproken ga ik meestal na 00:00 pas naar boven. Maar vandaag ben ik blij als ik om 22:00 naar boven mag, de kop is eraf. In slaap komen is vandaag geen probleem, ik zet nog snel even de wekker op 5:00 en ben voordat ik het weet moe maar voldaan vertrokken.

 

 

 

 

 

Helweek 2015

En dan moet ik er toch echt aan geloven “de Helweek”. Bijna een jaar lang heb ik deze week voor mij uitgeschoven, omdat het telkens “niet uitkwam”. Er is namelijk altijd wel een excuus te verzinnen om iets niet te doen. Heerlijk de weg van de minste weerstand.

Eind 2014 maakt ik kennis met de Helweek, echt iets voor mij, een week vol gas je achterstallige werk opruimen, dagelijks sporten, vreselijk gezond eten en als klap op de vuurpijl nog een nachtje doorhalen. Omdat ik wel hou van een uitdaging sprak mij dit direct aan.

Erik Bertrand Larssen zegt er het volgende over:

De gouden regels van HELWEEK

  • Start maandagochtend en stop zondagavond
  • Sta elke ochtend om 5.00 uur op
  • Ga elke avond om 22.00 uur naar bed
  • Werk de hele week extreem hard. Wees gefocust, bewust en plichtsgetrouw
  • Blijf trouw aan je plan
  • Wees bewust van je modus en focus
  • Wees je bewust van de verschillende rollen die je in de loop van een dag vervult en vervul ze met glans
  • Probeer de hele tijd blij,  positief en oplossingsgericht te zijn
  • Wees daadkrachtig en proactief
  • Neem weloverwogen, kwalitatieve rust
  • Besteed extra aandacht aan kleding en uiterlijk
  • Laat alle privéaangelegenheden tot de avond wachten
  • Gebruik geen sociale media onder werktijd
  • Beperk praatjes met collega’s tot een minimum
  • Train minstens één keer per dag, het lieftst ’s ochtends
  • Eet de hele week uitsluitend gezond
  • Laat de tv uit

Ik was dol enthousiast, en ging direct het boek lezen om mij goed voor te bereiden, want ja voorbereiden is het halve werk. Na het lezen van het boek was ik nog enthousiaster geworden. Dit duurde enkele weken, totdat het bekende uitstelgedrag weer naar boven kwam bij mij;  Ik doe dit later dit jaar, wanneer ik het wat rustiger heb. Nu even niet want dit en dat…… enz enz….VoorbereidingHet bleef dus bijna een jaar stil, en schoof mijn HELWEEK op de lange baan. Hoewel ik donders goed wist dat ik er wel degelijk baat bij zou hebben, bleef ik het voor mij uitschuiven. Totdat we deze zomer op vakantie waren, en ik het boek weer in mijn koffer gooide.

Opnieuw inspireerde het boek mij, en wilde na de zomervakantie dan ook even flink de bezem door mijn werkzaamheden halen. Een goed moment voor een HELWEEK.

“implementeren” de enige manier is om een ervaring rijker te worden, dus gas erop en gaan…………..